ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ Γ.Σ. ΤΟΥ Φ.Σ. ΤΟΥ ΜΙΘΕ

Η καταστροφή του κορανίου από αστυνομικό κατά τη διάρκεια επιχείρησης-σκούπα δεν είναι ούτε ατυχές ούτε «μεμονωμένο περιστατικό» που οφείλεται στην «έλλειψη εκπαίδευσης» γύρω από τα ευαίσθητα ζητήματα της πολυπολιτισμικής μας κοινωνίας. Είναι ένα ακόμα επεισόδιο στο σήριαλ που εδώ και χρόνια οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ- ΝΔ στήνουν με ιδιαίτερη επιτυχία. Είναι το σήριαλ της καταστολής που επιστρατεύεται απέναντι στις διεκδικήσεις εργαζομένων και νεολαίας. Η αστυνομία χέρι χέρι με φασίστες και παρακρατικούς, αλλά και με την ευλογία και την πλήρη πολιτική κάλυψη της κυβέρνησης, επιχειρούν αυτές τις μέρες να δώσουν ένα γερό μάθημα στους μετανάστες. Ότι έχουν έρθει σ’ αυτή την χώρα με αποκλειστικό ρόλο το να παράγουν φθηνά και αν ζητήσουν κάτι το αυτονόητο αυτομάτως τίθενται στο στόχαστρο. Σκάσε και δούλευε εν ολίγοις..

Γι’ αυτό και η οργή των μουσουλμάνων μεταναστών και προσφύγων δεν είναι απλώς θρησκευτικό, αλλά βαθύτατα πολιτικό ζήτημα που ξεπερνάει κατά πολύ το καθεαυτό γεγονός. Είναι βέβαιο ότι η προσβολή του θρησκευτικού συμβόλου δεν έγινε για θρησκευτικούς λόγους. Συμπύκνωσε όμως κατά εκρηκτικό τρόπο την υπέρβαση, την προσβολή στο «ιερό» που συνολικοποιείται ως μια πράξη αμφισβήτησης από τους κυρίαρχους της ίδιας της κοινωνικής ύπαρξης των μουσουλμάνων μεταναστών. Αποτέλεσε τη «σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» της συσσωρευμένης καταπίεσης, της επισφαλούς ζωής και εργασιακής εκμετάλλευσης, της αστυνομικής αυθαιρεσίας και του κοινωνικού αποκλεισμού που υφίστανται οι οικονομικοί και πολιτικοί πρόσφυγες.

Ο αστυνομικός που έσκισε το κοράνι είναι ο αστυνομικός που με «λυμένα τα χέρια», χάρη στην πρωτοφανή συναίνεση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, έχει στην πράξη καταστεί ο κύριος φορέας άσκησης «μεταναστευτικής πολιτικής», υλοποιώντας ένα δόγμα μηδενικής ανοχής και συλλογικής ευθύνης για την «πάταξη της λαθρομετανάστευσης». Και καθώς δεν υπάρχει καταστολή χωρίς βία και επιχειρήσεις σκούπα χωρίς εξευτελισμό και τρομοκράτηση, από τον Έβρο μέχρι την Πάτρα και τις φτωχογειτονιές της Αθήνας, χιλιάδες μετανάστες βιώνουν σήμερα μία πρωτοφανή απαξίωση της ζωής τους και τον αποκλεισμό τους σε μια γκρίζα ζώνη χωρίς δικαιώματα.

Τους τελευταίους μήνες, προς άγρα ψήφων και τηλεθέασης, ο δημόσιος λόγος καταλαμβάνεται από έναν επιθετικό ρατσισμό, το μεταναστευτικό ζήτημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ασφάλειας» και «δημόσιας υγείας» και οι οικονομικοί και πολιτικοί πρόσφυγες γίνονται τα εξιλαστήρια θύματα για όλα τα δεινά της κοινωνίας. Ο υφυπουργός Δημόσιας Τάξης συνομιλεί με επιτροπές «αγανακτισμένων πολιτών» του Άγιου Παντελεήμονα που σε ανοιχτή συνεργασία με την Χρυσή Αυγή διοργανώνουν αντιμεταναστευτικές διαδηλώσεις και με την συνεργασία της αστυνομίας εξαπολύουν πογκρόμ ενάντια σε μετανάστες. Την ίδια στιγμή, κι ενώ πληθαίνουν οι ρατσιστικές επιθέσεις –με πιο πρόσφατη τη δολοφονική εμπρηστική επίθεση σε χώρο προσευχής Μπανγκλαντεσιανών-, ο νομάρχης της Αθήνας αναλαμβάνει σταυροφορία για την εκδίωξη των αστέγων μεταναστών από το πρώην εφετείο της οδού Σωκράτους και άλλα κτίρια μαζικής διαμονής, αδιαφορώντας πλήρως για την τύχη τους. Και τελικά η υποτιθέμενη «λύση» που όλοι τους προβάλλουν είναι η κατασκευή στρατοπέδων κράτησης για την «αποθήκευση»-φυλάκιση χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων στο Ρίο, τον Ασπρόπυργο και αλλού, καθώς και η χρησιμοποίηση πλοίου-φυλακής στο Αιγαίο. Σαν φωτεινό επιστέγασμα όλων αυτών έρχεται η νομιμοποίηση, από τον Άρειο Πάγο, της καθόδου της Χρυσής Αυγής στις Ευρωεκλογές.

Πρέπει όλοι και όλες να αντιληφθούμε ότι αυτή η ρατσιστική πολιτική δεν απειλεί μόνο τους οικονομικούς και πολιτικούς πρόσφυγες, απειλεί ολόκληρη την κοινωνία. Σπέρνουν ρατσισμό, οδηγούν μετανάστες και μετανάστριες στην εξαθλίωση, νομιμοποιούν τη δράση ρατσιστικών και φασιστικών συμμοριών και είναι βέβαιο ότι θα θερίσουν θύελλες. Η αντίσταση Ελλήνων και μεταναστών, η ανάπτυξη ενός ενιαίου και δυναμικού αντιρατσιστικού κινήματος αποτελούν το μόνο δρόμο απέναντι στην κοινωνία του φόβου και του ρατσισμού, απέναντι στην Ευρώπη-Φρούριο των στρατοπέδων κράτησης και του κοινωνικού απαρτχάιντ.

Οι έλληνες και οι ξένοι εργαζόμενοι και φοιτητές δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Τους ενώνει ο κοινός αγώνας για δικαιώματα και καλύτερους όρους ζωής απέναντι στο κράτος- ρατσιστή και το κεφάλαιο. Δηλώνουμε την αλλυλεγγύη μας σ’ ολους τους μετανάστες και τις μετανάστριες και στεκόμαστε μαζί τους στον αγώνα τους για αξιοπρέπεια, ίσα δικαιώματα και ζωή!

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ Φ. Σ. ΜΙΘΕ 2009

Ψήφισαν 201, έγκυρα 192, λευκά 2.

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ , 110 ψήφοι, 4 έδρες στο Δ.Σ.

ΠΑΣΠ, 25 ψήφοι, 1 έδρα στο Δ.Σ.

ΠΚΣ, 24 ψήφοι, 1 έδρα στο Δ.Σ.

ΡΙΖΑ, 18 ψήφοι, 1 έδρα στο Δ.Σ.

ΑΓΑΜΙΘΗΤΕΣ, 13 ψήφοι

ΜΙΘΕ, ΜΑΙΟΣ 2009

Μια σχολή με εξαιρετικά ενδιαφέρον αντικείμενο σπουδών, καλούς στην πλειονότητά τους καθηγητές, όμορφο κήπο και μεγάλο ποσοστό φοιτητών αυτής που την είχαν στις πρώτες θέσεις του μηχανογραφικού τους.

Και ενώ τα παραπάνω κάνουν το σκηνικό κάπως ονειρικό, έρχεται να το χαλάσει η ανυπαρξία επαγγελματικών δικαιωμάτων, η καθυστέρηση διανομής των συγγραμμάτων, η προβληματική συμπεριφορά ορισμένων καθηγητών, η στείρα και πεπαλαιωμένη μέθοδος αξιολόγησης των φοιτητών.

Όλο αυτό το συμπληρώνει μια, διάχυτη στον κόσμο της σχολής, παθητική στάση απέναντι στα πράγματα που ακούει στην λογική της αντιπροσώπευσης του φοιτητή από ‘επαγγελματίες διαχειριστές των φοιτητικών δικαιωμάτων’ δηλαδή τις παρατάξεις.

Ποιες είναι όμως αυτές;

• Πρώτη και καλύτερη η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ που αυτοαναφέρεται ως παρέα φοιτητών! (οποιαδήποτε ομοιότητα με την Νέα Δημοκρατία να θεωρηθεί εντελώς συμπτωματική…) Οργανώνει πάρτι, εκδηλώσεις για κοινωνικά θέματα, τουρνουά ηλεκτρονικών παιχνιδιών και οτιδήποτε άλλο άσχετο με φοιτητικά ζητήματα. Έχει όμως και θέσεις για την εκπαίδευση! Οι οποίες μάλιστα τυγχάνουν αντίγραφο αυτών της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας. Είναι αυτές που θέλουν το Πανεπιστήμιο-επιχείρηση, που τους αγωνιζόμενους φοιτητές τους αποκαλεί αλήτες κουκουλοφόρους, και βλέπουν το άσυλο ως χώρος εγκληματιών! Αυτή λοιπόν η ‘παρέα φοιτητών’ ζητάει κάθε χρόνο την ψήφο μας για να μπορεί να προωθεί την κατακερμάτιση των δικαιωμάτων του πτυχίου μας και του Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης με την δική μας συγκατάθεση.
• Η ΠΚΣ όπως πάντα πιστή στη λογική της απομόνωσης και με ισχυρή πεποίθηση ότι αποτελεί τον μοναδικό φορέα της αλήθειας φέρεται και εκείνη ως η καταλληλότερη διαχειρίστρια των δικαιωμάτων μας.
• Η ΠΑΣΠ αν και χωρίς μεγάλη ιστορία στο ΜΙΘΕ φέρει πάνω της όλο το αμαρτωλό παρελθόν της. Με βασικό χαρακτηριστικό την ευκαιριακή στάση απέναντι στους φοιτητικούς αγώνες (άλλοτε υπέρ, άλλοτε κατά ανάλογα με το συμφέρον της) διατείνεται ως η καλύτερη για να αναλάβει την εξουσία.

Απέναντι σε αυτό το πολιτικό σκηνικό αποφασίσαμε να αντιτάξουμε τις δικιές μας ιδέες και προτάσεις και να δημιουργήσουμε την:

Ριζοσπαστική Αριστερά ΜΙΘΕ (Ριζ. Α. ΜΙΘΕ)

Έμπνευση μας ο νικηφόρος αγώνας ενάντια στην αναθεώρηση του Αρ. 16 και την αντίσταση στο νέο Νόμο Πλαίσιο και την νεοφιλελεύθερη αποδιάρθρωση του Πανεπιστημίου. Είμαστε από αυτούς που εξεγέρθηκαν το Δεκέμβρη και αναζητούμε νέους δρόμους αντίστασης που θα οδηγήσουν σε πολλούς νέους Δεκέμβρηδες.

• Σχήμα ανεξάρτητο, αριστερό, ριζοσπαστικό.
• Ανεξάρτητο, γιατί αποτελείται από ανένταχτους και από ενταγμένους σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.
• Αριστερό, γιατί μέσα από την συλλογικότητα, την πάλη και τις ιδέες μας μπορούμε να διεκδικήσουμε ουσιαστικά τα δικαιώματα μας. Γιατί οποιαδήποτε άλλη πολιτική πρόταση αποσκοπεί στην κατάληψη της εξουσίας, εις βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας.
• Ριζοσπαστικό γιατί οι συνηθισμένοι δρόμοι του συνδικαλισμού και της πολιτικής είναι πολύ στενοί για να χωρέσουν τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας, γιατί οι όροι αυτών των παιχνιδιών έχουν τεθεί έτσι ώστε τίποτα πραγματικά να μην μπορεί να αλλάξει. Γιατί μέσα από ουσιαστικές, συλλογικές και δημοκρατικές διαδικασίες θα αποφασίζουμε για την πορεία και για τη δράση μας, μακριά από ιεραρχικές και εξουσιαστικές δομές και λογικές.
• Στο ΜΙΘΕ, επειδή έλειπε μια φωνή που θα εξέφραζε τη λογική μας. Επειδή η μέχρι τώρα δράση των “επίσημων” παρατάξεων στάθηκε εξ ορισμού ανεπαρκής να λύσει ακόμη και στοιχειώδη προβλήματα των φοιτητών της σχολής. Οι μέρες του Δεκέμβρη, η εξεταστική του Φεβρουαρίου, το πρόβλημα των συγγραμμάτων, τα κτηριακά προβλήματα, οι προβληματικές συμπεριφορές και διδακτικές μέθοδοι κάποιων καθηγητών απέδειξαν και αποδεικνύουν την αδυναμία των επίσημων παρατάξεων του φοιτητικού συνδικαλισμού να αρθρώσουν ένα ουσιαστικό λόγο για όσα συμβαίνουν στη σχολή μας αλλά και στην κοινωνία.

Η ΡΙΖ.Α. ΜΙΘΕ συμμετέχει στις εκλογές, όχι γιατί πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει κάτι ουσιαστικό μέσα από αυτές, αλλά γιατί πιστεύει ότι τα πολύπαθα όργανα του φοιτητικού κινήματος μπορούν να είναι ένα εργαλείο στην πάλη για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας. Έχοντας όμως περισσότερη εμπιστοσύνη στις ανοιχτές και συλλογικές διαδικασίες, στις οποίες ο καθένας μπορεί να εκφραστεί ελεύθερα και να συναποφασίζει, θεωρεί σημαντικότερη τη συζήτηση στις Γενικές Συνελεύσεις του Συλλόγου, αλλά και στις συναντήσεις του σχήματος οι οποίες θα είναι ανοιχτές για και όποιον θέλει να συμμετέχει.

Δύναμη μας η συλλογικότητα, όπλο μας οι Γενικές Συνελεύσεις